PL | EN

Najnowsze odkrycia w Drodze Mlecznej

Ok. 3,5 mln lat temu miała miejsce potężna eksplozja znana jako rozbłysk Seyferta – w centrum Drogi Mlecznej, w pobliżu supermasywnej czarnej dziury – wynika z badań amerykańskich i australijskich naukowców. Wybuch wystąpił 63 mln lat po uderzeniu asteroidy, która spowodowała wyginięcie dinozaurów, a pierwsi przodkowie człowieka chodzili już po Ziemi. Efekt rozbłysku, dwa stożki promieniowania jonizującego, dotarły aż do Strumienia Magellanicznego gazowych obłoków prawie w połowie Drogi Mlecznej, ok. 200 tys. lat świetlnych od epicentrum wybuchu. Eksplozja trwała ok. 300 tys. lat i była na tyle silna, że musiała być związana z aktywnością ogromnej czarnej dziury zwanej Sagittarius A*, 4,2 mln razy masywniejszej od Słońca. Wybuch uwolnił milion razy więcej energii, niż Słońce wyprodukuje podczas całego swojego życia (tj. ok. 10 mld lat).

NASA zamierza dokładnie zbadać centrum Drogi Mlecznej dzięki bardzo dokładnym zdjęciom wykonanym przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba (JWST), który ma zostać wystrzelony w 2021 r. Centrum naszej galaktyki jest otoczone pyłem międzygwiezdnym, co nie powinno jednak przeszkadzać teleskopowi. Jego instrumenty będą w stanie wykryć biosygnatury pochodzące z planet poza naszym Układem Słonecznym. Dzięki pracy JWST będzie można również odpowiedzieć na pytania dotyczące formowania się galaktyk i czarnych dziur.

Eksplozje supernowych i wiatry gwiazdowe wyrzucają gaz z Drogi Mlecznej, ten jednak wraca, aby pomóc w tworzeniu nowej generacji gwiazd. Jednak dane zebrane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a wskazują, że do naszej galaktyki wpływa znacznie więcej gazu, niż z niej ucieka. Przyczyna tego zjawiska nie jest znana. Być może Droga Mleczna „kradnie” gaz mniejszym galaktykom dzięki sile grawitacji.

Więcej informacji: Technologia
Hej! Zainteresował Cię nasz Magazyn? Możesz otrzymywać go regularnie. Podaj swój adres e-mail, a co piątek trafi do Ciebie nasz przegląd istotnych i sprawdzonych informacji ze świata. Miłego czytania!
Naciskając „Zapisz się”, wyrażam zgodę na przesyłanie newslettera przez Outriders Sp. not-for-profit Sp. z o.o. i akceptuję regulamin.
Czytaj również
Czarne dziury, nowe układy planetarne i znikające planety
Czarne dziury, nowe układy planetarne i znikające planety
Gwiazda S2 krąży wokół supermasywnej czarnej dziury o nazwie Sagittarius A*, w środku Drogi Mlecznej, ulegając tzw. precesji Schwarzschilda – jej orbita jest zgodna z zasadami ogólnej teorii względności, a nie grawitacji newtonowskiej. Według ogólnej teorii względności związana orbita jednego obiektu wokół drugiego nie jest zamknięta i ulega przemieszczaniu – precesji do przodu w płaszczyźnie […]
Magnetar, najstarszy kwazar i śmierć galaktyki
Magnetar, najstarszy kwazar i śmierć galaktyki
Gdy w galaktyce przestają powstawać nowe gwiazdy, zaczyna ona umierać. Astronomowie obserwują taki właśnie proces w galaktyce, w której gwiazdy jeszcze się formują, ale kończy się już potrzebna do tego materia międzygwiazdowa (gaz z domieszką pyłu). Monitorowana galaktyka ID2299 powstała w wyniku zderzenia dwóch innych galaktyk, co zresztą jest przyczyną jej powolnego umierania. Do tej pory twierdzono, […]
Sonda LISA i odkrycie kolejnych czarnych dziur
Sonda LISA i odkrycie kolejnych czarnych dziur
Europejska Agencja Kosmiczna zatwierdziła pierwszy w historii kosmiczny detektor fal grawitacyjnych. Sonda Laser Interferometer Space Antenna (LISA) ma się składać z trzech statków kosmicznych tworzących jeden detektor, który będzie podążał za Ziemią okrążającą Słońce. LISA, wykorzystując wiązki laserowe przesyłane między statkami, może wykrywać fale grawitacyjne o niższej częstotliwości niż te, które mogą być wychwytywane przez […]
Para wodna w atmosferze planety leżącej poza naszym Układem Słonecznym
Para wodna w atmosferze planety leżącej poza naszym Układem Słonecznym
Naukowcy odkryli najbardziej masywną gwiazdę neutronową – pulsar milisekundowy o nazwie J0740+6620. Jego masa, przy średnicy 29 km, wynosi 2,14 masy Słońca. Kostka zbliżona wyglądem do kostki cukru, wykonana z masy tej gwiazdy, ważyłaby na Ziemi ok. 100 mln t (tyle samo, co cała populacja ludzka). Obserwacja J0740+6620 umożliwi lepsze poznanie gwiazd neutronowych: w jaki […]
Dzięki Kosmicznemu Teleskopowi Keplera odkryto ponad 2300 planet pozasłonecznych
Dzięki Kosmicznemu Teleskopowi Keplera odkryto ponad 2300 planet pozasłonecznych
Skąd pochodzimy i dokąd zmierzamy? Jaki był początek i jaki będzie koniec naszej planety? Czy jesteśmy sami we Wszechświecie? – Jeszcze nigdy człowiek nie miał tak świetnych instrumentów, nowoczesnych komputerów i potężnych teleskopów, aby szukać odpowiedzi na te pytania. Dzięki działającemu od 2009 r. Kosmicznemu Teleskopowi Keplera odkryto ponad 2300 planet pozasłonecznych. Zastosowano metodę obserwacji […]
Pozostałe wydania